Τα 7 καλά της μοίρας ενός Κυπραίου στην Ελλάδα
Απο Mr. Virus
Δημοσιεύθηκε: 05 March 2015

1. Κανονίζεις φτηνό εισιτήριο με την Ryannair ή την Blue Air (έννοια που μας έπιαεν αν επάττησε η Cyprus). Βάζεις τις απαραίτητες δημοσιεύσεις στο facebook για να ενημερωθεί το κοινό σου για το επικείμενο ταξίδι και για το πώς νιώθεις με hashtag #athensimcoming#, #cantwait4paola #ermouhereiam έτσι ώστε να δημιουργηθεί το ανάλογο τζέρτζελο και σούσουρο στους 1000 και βάλε, άγνωστους και μη φίλους σου εκεί.

2. Φτάνει η "Άγία" εκείνη μέρα που θα πετάξεις....Προσπαθείς να χώσεις στη δεκάκιλη βαλίτσα σου ρούχα και παπούτσια 25 κιλών και φωνάζεις στη θεία Ρίτσα που ζυγίζει 120 κιλά να κάτσει πάνω της για να κλείσει. Βγάζεις μια selfie με τη βαλίτσα (όχι με την θεία Ρίτσα) και ξεκινάς αγέρωχος για το αεροδρόμιο. Με το που φτάνεις, κάνεις ένα βαρβάτο check in έτσι για να είναι ενήμερο το κοινό σου τζαι βουράς στα duty-free (αγνοώντας ότι πλέον δεν είναι duty-free) γιατί κάποιες συνήθειες είναι απλά must. Πιάννεις τζαι ένα freddo 6 ευρώ τζαι μπαίνεις στο αεροπλάνο. Πατάς 5-6 πλάσματα μέχρι να βάλεις τη βαλίτσα στην ειδική θήκη, σταυροκοπιέσαι τζαι κάθεσαι. Ο διπλανός σου παίζει candy crash, ενώ η διπλανή έχει όρεξη για κουβέντα μιας και πήγε σε όλα τα μοναστήρια της Κύπρου (θεούσα εξ Ελλάδος), θέλοντας να μοιραστεί τις θρησκευτικές της εμπειρίες. Για ν’ απαλλαγείς λαλείς της είμαι Βουδιστής τζαι φκάλλει τον σκασμό.

3. Προσγειώνεται το αεροπλάνο, ρίχνεις ένα πισκάλισμα του πιλότου τζαι πριν σταματήσει το αεροσκάφος, σηκώνεσαι να πιάσεις τη βαλίτσα, ανοίγεις το

i-phone για να ενημερώσεις οικογένεια, κουμπάρους τζαι συμπέθερους ότι "εφτάσαμεν καλά" τζαι φυσικά για check-in στο "Ελ. Βενιζέλος". Ο ταξιτζής που σε παίρνει στο ξενοδοχείο Σύνταγμα, (όχι Ομόνοια γιατί τζιαμέ έσιει μαύρους) εν βάλλει γλώσσα μέσα, ενώ εσύ νιώθεις γενικός παντογνώστης αναλύοντας οικονομία, Κυπριακό και κουτσομπολιά όπως το βρακί που φορούσε η Πάολα στη συναυλία στο Ξυλοφάγου.

4. Με το που φτάνεις ξενοδοχείο αποθέτεις, βγάζεις selfie με την receptionist τζαι βουράς στην Ερμού να δεις βιτρίνες αν είναι βράδυ ή να φυρτείς στο ψούμνισμα αν είναι μέρα. Εννοείται ότι θα φας 2 πιττόγυρα με κρεμμύδι και τζατζίκι (τζαι να γριστείς τζαι λλίον) τζαι ετοιμάζεσαι για τη θεαματική έξοδο στα μπουζούκια.

5.Αφού φοράς την "Άρτα με τα Γιάννενα" κατεβαίνεις στο πιο trendy μπουζουξίδικο και με αέρα star παραγγέλνεις chivas με κούννες. Ξεσκίζεσαι κυριολεκτικά στα video, τις selfies, τα check in τζαι πιάνεις κουβέντα με τους δίπλα που νομίζουν ότι είσαι δημοσιογράφος. Όταν τους εξηγείς ότι η δουλεία σου είναι τα καλούπια σιγά σιγά εξαφανίζονται, αφήνοντάς σε να αναστενάξεις με τα άσματα του Μαζώ και του Βέρτη.

6. Οι επόμενες μέρες είναι αφιερωμένες στην Ερμού και το Κολωνάκι. Πάεις πάνω κάτω, δεξιά αριστερά, ζιγκ ζαγκ ψουμνίζοντας ό,τι πιο σαχλό υπάρχει, επειδή είναι κάτω από πέντε ευρώ τζαι αγοράζεις ένα μαγνήτη για το ψυγείο με την Ακρόπολη για την θεία Ρίτσα για το κόπο της. Επειδή θες να πουλήσεις και κουλτούρα πάεις και στο Μουσείο της Ακρόπολης με το απαραίτητο (πάντα) check in μην σε περάσει για χώρκατο το κοινό σου ότι επίες Αθήνα τζαι εν είδες τις Καρυάτιδες.

7. Η μέρα της επιστροφής σε βρίσκει σε κατάσταση πανικού. Οι λόγοι πολλοί. Καταρχάς με τζίνα ούλλα τα μασκαραλίκια που αγόρασες θέλεις όχι μία αλλά τρείς βαλίτσες τζαι επίσης φάε, πιε ψούμνισε έμεινες με 50 ευρώ. Πιάνεις τηλέφωνο την banker σου να σου κάνει μεταφορά, αγοράζεις μια βαλίτσα τζαι μπαίνεις στο Μετρό για το αεροδρόμιο. Συγχύζεις λλίον τις γραμμές, ρωτάς ποτζί ποδά τζαι τελικά μπαίνεις στο σωστό βαγόνι. Εκεί σε ακούν όλοι πως πέρασες, τι έφαγες, τι ψώνισες τζαι ποιος θα έρθει να σε συνάξει που το αεροδρόμιο. Φτάνεις στο Ελ. Βενιζέλος βουράς πάλε στα duty free, κάμνεις check on τζαι πνάζεις, αφού βλέπεις ότι έχεις πολλά like στο facebook.