Imam Baildi
Δημοσιεύθηκε: 17 February 2016

Του Αχιλλέα Αχιλλέως

Ένα σχήμα με όνομα φαγητού, ήχους ανεβαστικούς και έντονη σκηνική παρουσία, το οποίο γνωρίσαμε μέσα από διασκευές παλιών ρεμπέτικων κομματιών. Πρόσφατα συνεργάστηκε με τον Shantel, σε δύο κομμάτια του τελευταίου του album, Viva Diaspora. Μιλήσαμε με τον Ορέστη Φαληρέα, τον ένα από τους δύο ιδρυτές του συγκροτήματος κατά την πρόσφατη συναυλία που έδωσαν στο Ravens Music Hall, στη Λεμεσό. Καλωσορίστε τους Imam Baildi!

Ποιά πέντε πράγματα χαρακτηρίζουν τους Imam Baildi;

Ανάμιξη διαφορετικών πραγμάτων, το ελληνικό μουσικό στοιχείο, το sampling από παλιά κομμάτια, χορευτικά party και διασκέδαση!

Πώς έχουν συμβάλλει οι Imam Baildi στον επαναπροσδιορισμό της ελληνικής μουσικής και δια- σκέδασης, με δεδομένη την εναλλακτική τους προσέγγιση στον ήχο;

Όταν ξεκινήσαμε, είχαμε επηρεαστεί από τα παλιά ελληνικά κομμάτια και από την ξένη μουσική, φέρνοντας το πάντρεμα αυτών των δύο πραγμάτων. Αυτό νομίζω συμβαίνει γενικότερα στην τέχνη: έρχεται μια καινούρια γενιά, προσθέτει βάζει καινούρια στοιχεία και προχωρά παραπέρα.

Έχετε ήδη γνωρίσει μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό, με συμμετοχές στα μεγαλύτερα διεθνή φεστιβάλ και με τρεις δίσκους που κατέκτησαν κορυφαίες θέσεις στα European World Music Charts. Γιατί παραμένετε ακόμα στην Ελλάδα και δεν φεύγετε σε μια άλλη χώρα για να κάνετε διεθνή καριέρα;

Η Ελλάδα μας εμπνέει σε πολλά πράγματα και επειδή αυτό που κάνουμε έχει άμεση σχέση με την ελληνική μουσική, νομίζω αν φεύγαμε ίσως παίρναμε ένα διαφορετικό μουσικό δρόμο. Το εξωτερικό είναι μεγάλο κομμάτι των συναυλιών μας, όπως εξίσου μεγάλο είναι και το κομμάτι που κάνουμε στην Ελλάδα. Επίσης συνεργαζόμαστε με πολλούς μουσικούς και αυτό θα μας έλειπε πάρα πολύ εάν φεύγαμε και δεν είχαμε αυτήν την ομάδα μουσικών.

Επταμελής μπάντα λοιπόν, στην οποία μάλιστα συμμετέχουν και δύο αδέρφια που είναι και τα ιδρυτικά μέλη! Πώς καταφέρνετε να δημιουργείτε «εν αρμονία»;

Επειδή περνάμε πάρα πολλές ώρες μαζί και έχουμε πάρα πολύ στενή σχέση, ειδικά όταν ταξιδεύουμε, είμαστε σαν οικογένεια. Όταν υπάρχουν προβλήματα τα βρίσκουμε, προχωράμε και ερχόμαστε όλο και πιο κοντά μέσα από αυτή τη διαδικασία. Μαθαίνουμε τα αδύναμα σημεία του καθενός και προσαρμοζόμαστε!

Εξ ονόματος, ποιός από τους εφτά παίζει το ρόλο του «ιμάμη – ειρηνοποιού – συντονιστή»;

Κοίτα, είναι πιο πολύ σαν διανδρία, δηλαδή εγώ με τον αδερφό μου. Ο αδερφός μου είναι ο πιο οργανωτικός που κρατάει και την τάξη στο όλο πράγμα και εγώ είμαι πιο πολύ το στοιχείο του ειρηνοποιού.

Τι συμβολίζει το λογότυπό σας που είναι ένα συμπαθέστατο γαϊδουράκι, το οποίο ειρήσθω εν παρόδω ευδοκιμούσε και στην Κύπρο;

Είχαμε ζητήσει από διάφορους φίλους να μας δώσουν σχεδιαστικές προτάσεις και όταν το είδαμε, κολλήσαμε! Επειδή περάσαμε και στην Ελλάδα δύσκολη χρονιά, το γαϊδουράκι συμβολίζει το ότι εσύ προχωράς, ότι και να γίνεται τριγύρω σου!

Θυμάσαι καθόλου τη στιγμή που σας ήρθε η ιδέα για να γίνει αυτό το σχήμα;

Είχα πάρει ένα ρεμπέτικο, το «Ντυμένη σαν Αρχόντισσα» και είχα αρχίσει να κόβω κομμάτια για να πειραματιστώ με το sampling, παίζοντας με τον αδερφό μου. Μετά ακολούθησε το «Δε θέλω πια να ξαναρθείς» του Χιώτη και το «Η ζωή μας είναι λίγη» της Βέμπο. Τα πήγαμε στην ΕΜΙ, τους άρεσε η ιδέα γιατί ήταν πρωτότυπη και μας ζήτησαν να κάνουμε ένα δίσκο! Υπήρχαν πολλές στιγμές σταδιακής επιτυχίας, μας άρεσε ένα κομμάτι και κόβαμε και έβγαινε κάτι το οποίο δεν είχαμε φανταστεί ότι μπορεί να γινόταν!

Πώς έχει εξελιχθεί ο ήχος σας από το 2000 που πρωτοξεκινήσατε, μέσα από τη δημιουργία των τριών σας δίσκων;

Ξεκίνησε με πολύ ηλεκτρονικό ήχο και με τα samples. Σιγά - σιγά επειδή μεγάλωνε και η μπάντα, αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε περισσότερο τον φυσικό ήχο. Το live έγινε πολύ πιο οργανικό πλέον, αλλά υπάρχουν και σημεία που έχει κύριο λόγο o ηλεκτρονικός ήχος. Στον πρώτο δίσκο ήμασταν πιο συνεσταλμένοι και επιφυλακτικοί γιατί φοβόμασταν τις αντιδράσεις του κόσμου, μην μας κράξουν επειδή πήραμε τα παλιά κομμάτια και τα διασκευάσαμε. Στο δεύτερο δίσκο ανοιχτήκαμε λίγο, βάλαμε πιο πολλά επιθετικά στοιχεία στον ήχο και στον τρίτο είχε ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή η μπάντα.

Χρειάζονται τα παλιά κομμάτια διασκευές για να περάσουν το κατώφλι του χρόνου ή οι πρώτες εκτελέσεις θα είναι πάντα διαχρονικές;

Και τα δύο μπορεί να ισχύουν. Κι εμείς όταν διαλέξουμε ένα κομμάτι και το δουλέψουμε αλλά νιώσουμε ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε κάτι καλύτερο, το αφήνουμε. Προσπαθούμε πάντα όταν διασκευάζουμε ένα κομμάτι να νοιώσουμε ότι έχουμε προσφέρει κάτι περισσότερο, να υπάρχει ένα δημιουργικό input, που να δίνει το κομμάτι με ένα άλλο τρόπο.

Θα βγάζατε δίσκο σε μορφή βινυλίου, προσφέροντας έτσι ένα ακόμη συνδετικό κρίκο με το παρελθόν;

Θα βγάλουμε και τους τρεις δίσκους σε βινύλιο! Πάνε τώρα για τύπωμα και θα είναι συλλεκτικά κομμάτια! Πριν βγει ο πρώτος μας δίσκος, είχαμε κάνει ένα bootleg στην Αγγλία, με το «Δε θέλω πια να ξαναρθείς» και το «Samba Clarina». Από αυτά πλέον έχω μόνο καμιά δεκαριά.

Σκεφτήκατε να φτιάξετε ένα δημιουργικό κομμάτι σε συνεργασία με τους Gadjo Dilo, Μαραβέγια, Μουζουράκη, Δεληβοριά;

Με όλους έχουμε πολύ καλή σχέση και, να στο πω αλλιώς, σύντομα θα έχουμε συνεργασία με έναν από αυτούς που προανέφερες σε ένα προσωπικό δίσκο της Ρένας που ετοιμάζουμε τώρα!

Επόμενοι σταθμοί Ντουμπάι, Βρυξέλλες, Ρότερνταμ και Ζυρίχη και εμείς αναμένουμε εναγωνίως τον νέο σας δίσκο! Τι να περιμένουμε να ακούσουμε;

Ο επόμενος δίσκος θα είναι ένα Live Album, ένα αποτύπωμα της περασμένης τετραετίας από ζωντανές ηχογραφήσεις. Θεωρούμε ότι αξίζει να βγει σε δίσκο γιατί τα κομμάτια είναι πολύ διαφορετικά παιγμένα στις συναυλίες από ότι είναι στα studio albums μας. Έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε τον πέμπτο μας δίσκο που υπολογίζουμε να βγει σε ενάμιση χρόνο, ο οποίος θα έχει περισσότερο ηλεκτρονικό ήχο, συνεργασίες και καινούρια κομμάτια!