Ο ΒΑΣΟΣ ΑΡΓΥΡΙΔΗΣ ...δίνει ρεσιτάλ!
Απο Κωνσταντίνα Ρουσιά
Δημοσιεύθηκε: 17 February 2017

“Θέλω, ό,τι ξεχειλώνει τον χρόνο...”

Χωρίς πολλές συστάσεις, ο Βάσος Αργυρίδης έδωσε ρεσιτάλ στο Victus. 

Βάσος Αργυρίδης για τους πολλούς. Εµείς σας παρουσιάζουµε τον Βάσο Αργυρίδη που είναι για τους λίγους, πολύς! Μας παρέσυρε σε µία συζήτηση αλλιώτικη κι άλλαξε εντελώς τον προκαθορισµένο σκελετό της συνέντευξης... Μέσα από τις ιστορίες του, την φιλοσοφία, το πνεύµα, την αγάπη του για τη ζωή, κατάφερα να καταγράψω ένα µικρό µέρος της πρώτης µας γνωριµίας και της τεράστιας προσωπικότητάς του.

Καλλιτέχνης
Σπούδασε σύνθεση και ενορχήστρωση στο κρατικό Κονσερβατόριο Τσαϊκόφσκι της Μόσχας και το 1986 απέκτησε τον τίτλο του Master of Fine Arts. Έχει γράψει τη µουσική για περισσότερα από 30 θεατρικά έργα. Εκπροσώπησε την Κύπρο στη Μπιενάλε Θεσσαλονίκης το 1986 και στη Μπιενάλε Μασσαλίας. Έγραψε µουσική για ταινίες στον κινηµατογράφο, καθώς συνεργάστηκε µε αρκετούς Έλληνες καλλιτέχνες στη δισκογραφία και σε συναυλίες. Εκτός από τη µουσική στο θέατρο και τον κινηµατογράφο, έχει συνθέσει κύκλους τραγουδιών σε στίχους και ποίηση. Ο Βάσος Αργυρίδης έχει στο ενεργητικό του το βραβείο καλύτερης µουσικής στο φεστιβάλ κινηµατογράφου της ∆ράµας το 1993.

∆ιευθυντής Θεάτρου
Οι ρόλοι, όµως, αλλάζουν υποστηρίζει. Η Λεµεσός, του εµπιστεύτηκε τη διεύθυνση του Παττιχείου θεάτρου από την 1η Αυγούστου 2016, σαν θέατρο και σαν οργανισµό παραγωγής πολιτισµού. Το Παττίχειο δουλεύει σε τρεις άξονες, η χρήση του θεάτρου από ιδιώτες, επιχειρηµατίες ή πολιτιστικούς οµίλους και οργανισµούς, µουσικά σχήµατα, ντόπιους καλλιτέχνες. Ο δεύτερος άξονας είναι οι συνεργασίες, δηλαδή το θέατρο από κοινού και ο τρίτος άξονας είναι οι δικές µας παραγωγές. Παραδείγµατος χάριν, φιλοξενίες παραστάσεων, αποκλειστικά δικές µας παραγωγές και ιδέες. Φυσικά ως οργανισµός είµαστε ανοιχτοί σε ιδέες και προτάσεις, αξιολογούνται κατάλληλα και παρέχουµε τις υπηρεσίες µας.
Το Παττίχειο πρόκειται να διοργανώνει θεσµικές παραγωγές µία εβδοµάδα ανά χρόνο, «Μουσικές Του Κόσµου», όπου θα φιλοξενούνται από διάφορες χώρες, µουσικά σχήµατα. Επίσης, θα διοργανώνει µία εβδοµάδα του Νοέµβρη, παρέλαση Λεµεσιανών καλλιτεχνών αποκλειστικά κι έχουµε συνεργασίες µε πρώτα ονόµατα Ρώσων καλλιτεχνών.
 

 

Οι δηµότες της Λεµεσού πώς δέχθηκαν το θέατρο;
Ο κόσµος της Λεµεσού, περίµενε το άνοιγµα του Παττιχείου Θεάτρου, το αγκάλιασαν. Ως οργανισµός φροντίσαµε να έχουµε άµεση επικοινωνία µε το κοινό και κάθε είδους κριτική είναι δεκτή, εφόσον είναι και δίκαιη. Προτρέπουµε το κοινό να κάνει σχόλια, ώστε να γινόµαστε καλύτεροι. Το σηµαντικότερο είναι να εντοπίσεις τις αδυναµίες που έχει ένας οργανισµός βάσει την ιδεολογία, το όραµα και τη φιλοσοφία σου. Εν ολίγοις, τι είναι αυτό που λείπει. Αυτή η χώρα διαθέτει αξιόλογους καλλιτέχνες κι εµείς θα γίνουµε η γέφυρα µέσα από την οποία θα αναδειχθούν. 

Πώς προέκυψε αυτός ο ρόλος για σένα και πώς µπορεί να συµβαδίσει το καλλιτεχνικό σου µυαλό µε τη διεύθυνση του Παττιχείου;
Όταν προκηρύχθηκε η θέση, ενδιαφέρθηκα. Ήταν µία πρόκληση. Θέλω να περάσω στο θέατρο την εµπειρία, τη γνώση και τις επαφές µου. Φυσικά, ο ρόλος ενός θεάτρου, ενός πολιτιστικού οργανισµού, δεν περιορίζεται στο στενό πλαίσιο του κτιρίου. Έχουµε στα σχέδια µας, την υιοθέτηση µιας µικρότερης µουσικής σκηνής, όπου θα λειτουργεί σε συνδυασµό µε την γνώση και την  εµπειρία µας. Το Παττίχειο θέατρο είναι ένας ανήσυχος οργανισµός, είναι έτοιµος να «φλερτάρει» µε ό,τι υπάρχει. Στόχος είναι το θέατρο να µπει σε έναν αυτοµατισµό λειτουργίας όσον αφορά την οργάνωσή του, τον τεχνικό του εξοπλισµό και να µπορεί  να λειτουργεί χωρίς την παρουσία µου µόνο στην διεύθυνσή του.
Σε κάποιο βαθµό, ο µουσικός µέσα µου κοιµήθηκε, ο δηµιουργός, εώς ότου να µπει το θέατρο στο δρόµο που πρέπει. Θα επιστρέψω, ετοιµάζω αρκετά πράγµατα εντός του 2017. Με αυτό τον τρόπο, θα παντρέψω τις δηµιουργίες µου, µε το θέατρο. 

Η µετάβαση από τον δηµιουργικό χώρο της µουσικής, στην διευθυντική θέση, νιώθεις να σε εκφράζει;
∆εν θα έκανα τίποτα που δεν µε εκφράζει, για χάρη ενός µισθού. Στα είκοσι εννέα µου χρόνια, διορίστηκα καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση, ως µουσικός και τα παράτησα µέσα σε έξι µήνες. Εγκατέλειψα µία µόνιµη δουλειά, επειδή δεν µε εξέφραζε. ∆εν ήµουν εγώ. 

Είσαι δηλαδή «ανήσυχο πνεύµα».
∆εν ξέρω πως µπορείς να το κατονοµάσεις. Η κάθε δουλειά είναι ένας γάµος. Εσύ θα έµενες σε ένα γάµο που δεν σε εξέφραζε, µόνο και µόνο για τα λεφτά; Εγώ δεν θα το έκανα.

Οι Κύπριοι ενστερνίζονται την κουλτούρα του θεάτρου;
Όταν ήρθε ο Σταύρος Ξαρχάκος στην Κύπρο, οι Κύπριοι τον τίµησαν δεόντως κι όχι µία φορά µόνο, γιατί ήξεραν ακριβώς ποιος είναι. Φηµολογείται ότι το εµπορικό πουλάει περισσότερο από το ποιοτικό, είναι όµως µύθος. Ο κόσµος το θέατρο το έχει µέσα στις πρώτες του επιλογές ως ψυχαγωγία. Το καλό πουλάει στα σίγουρα. Έχουµε το είδος του κοινού, που θα ήθελε ο καλλιτέχνης να έχει σε κάθε του παράσταση και συναυλία.

Είναι άνθρωπος απλός, κοινωνικός, γεµάτος ενέργεια, πάθος για τη δουλειά κι εξοµολογείται µεταξύ άλλων...
«Οι πιο ωραίες µου συνεντεύξεις, έχουν γίνει βράδυ µε φαγητό και ποτό. ∆εν µου αρέσει καθόλου να µου στέλνουν γραπτώς µια συνέντευξη. Πλέον δεν το δέχοµαι.  Θέλω να έχω προσωπική επαφή µε το άτοµο, να νιώσει την αύρα µου, να µε δει από κοντά και να µε ακούσει, πώς αλλιώς θα µε καταλάβει, εάν δεν υπάρχει διαπροσωπική επαφή; Η συνέντευξη είναι σαν το φλερτ. Μέσω email, ακόµη και να ξέρεις το πρόσωπο που µιλάς δεν σου δίνει την ίδια αίσθηση. Χρειάζεται η επαφή,η αµεσότητα, το βλέµµα, να καταλάβεις ποιον έχεις απέναντί σου και να κάνεις παιχνίδι».