ΛΑΚΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Αν είστε ψυχολόγος, πιθανόν να χρειάζομαι την βοήθειά σας!
Απο Μύρια Τρύφωνος
Δημοσιεύθηκε: 26 June 2016

36 χρόνια δημιουργικότητας, 36 χρόνια μουσικά, 36 χρόνια γεμάτα εμπειρίες. Αν μπορούσατε να γράψετε ένα τίτλο για αυτό το βιβλίο της δικής σας μουσικής περιπέτειας, ποιος θα ήταν αυτός;

Ένας ακόμα τυχερός μέσα στον κήπο της παγκόσμιας μουσικής.

Γιατί αισθάνεστε ‘τυχερός’;

Γιατί είναι μεγάλη η χαρά που νιώθω ακούγοντας τραγούδια, μουσικές μέσα από τον κήπο αυτό. Νιώθω μεγάλη τιμή καιείναι σαν να είναι δώρο Θεού.

Έχετε την τύχη και την ευτυχία να βρίσκεστε σε αυτόν τον χώρο εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Σε ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο ποια υπήρξε η αγαπημένη σας περίοδος;

Αυτή που έζησα όταν ήμουνα.. βρέφος. Τραγούδια που έζησα λαικά, που τα άκουγες σε γραμμόφωνα, που μετέπειτα βγήκανσε συλλεκτικά και ακόμα τα χαιρόμαστε. Όλα μύριζαν τότε, τα λουλούδια μύριζαν άρωμα, όλα ήταν ένα πανηγύρι.

Ως τραγουδοποιός ποια εποχή αγαπήσατε;

Ως τραγουδοποιός χαίρομαι όταν με συναντούν και μου επισημαίνουν με χαρά ότι τους αρέσει κάποιο από το δικό μου προιόν, όπως εγώ θα χαιρόμουνα αν γνώριζα τον Τζον Λένον και του έλεγα σ’ευχαριστώ που με έκανες καλύτερο άνθρωπο.

Έχετε δηλώσει πολλές φορές ότι δεν ασχολείστε με την πολιτική. Ο ροκ πάντα θεωρείται ο επαναστάτης. Εσείς πώς ξεφύγατε;

Δεν μου αρέσει ο τίτλος του επαναστάτη, από φύση είμαι χαμηλότονος. Εκεί που μπορώ να μιλήσω είναι σίγουρα η μουσική. Αλλά ερχόμενος από ένα μέρος που ψάχνει ο κόσμος τα σκουπίδια, δεν μπορώ να μην έχω άποψη και για αυτό.

Ο μπαμπάς δικηγόρος, η μαμά οικοκυρά. Εσείς πώς εμπλακήκατε με τον χώρο της μουσικής;

Και εγώ και ο αδερφός μου ήμασταν μέτριοι μαθητές. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε καν να μπούμε σε πανεπιστήμιο. Πάντα είχα μια κιθάρα και πάντα είχα την τρέλα να γράψω τραγούδια.

Σήμερα, μετά από 36 χρόνια στον χώρο ποια θεωρείτε εσείς την μεγαλύτερή σας επιτυχία;

Προσωπικά πολλά τραγούδια είναι ριγμένα όπως είναι Η Μπαλάντα της Φυλακής του Όσκαρ Ουάιλντ, όπως είναι του Μπουσκάλια ‘Τα πράγματα που δεν έκανες’, όπως ένα άλλο σε στίχους δικούς μου το ‘Τη νύχτα αυτή’. Από αυτά θα πω ότι κάποιοι μεγάλοι συνθέτες, μεγαλύτεροι από μένα και σε ηλικία και σε εκτόπισμα, θεωρούν κυρίως ‘Τα ήσυχα βράδια’, αλλά και ‘Το παλτό’ και το ‘Για να σε εκδικηθώ’, από τα διαμάντια του ελληνικού τραγουδιού.

Σε μια γρήγορη ανασκόπιση της ζωής σας, ποια θεωρείτε την μεγαλύτερή σας αποτυχία;

Ποια; Αποτυχία; Καμία. Και οι αποτυχίες κρύβουν μεγαλύτερο πείσμα για να επανέλθεις πάλι. Είναι αυτό που λέμε φτάνεις στον πάτο και από κει ξεκινάς απ’ την αρχή. Είχα φτάσει και στον πάτο.. Στο ταβάνι δεν θέλω, είναι βαριά η κορυφή. Τη στιγμή που ένας άνθρωπος δεν έχει σκεφτεί να βγάλει λεφτά από κάτι που το είχε σαν χόμπυ και άρχισε να γίνεται γνωστός μετά τα 30 του μέχρι τότε τα είχα παρατήσει, ήμουνα σε άλλες δουλειές. Μουσικός βέβαια, μουσικός σε κρουαζιερόπλοια γυρίζαμε όλη την γη, αλλά αυτό που μένει ήρθε ξαφνικά. Οπότε νιώθω καθημερινός εργάτης της μουσικής, και ακροατής.

Σήμερα πώς είναι η καθημερινότητά σας;

Όλο θέλω να σηκωστώ να περπατήσω και όλο βαριέμαι... και όλο συσσωρεύονται τα κιλα, αυτό είναι το κακό (γέλια)! Λέω θα ‘ρθει το καλοκαίρι να κάνω κανα μπάνιο αλλά δεν προσέχω τον εαυτό μου. Ποτέ δεν τον πρόσεχα. Προσπάθησα να γίνω Ρουβάς, είδα τι γίνεται και λέω ‘Άσε, μείνε κουβάς’ (γέλια). Αν είστε ψυχολόγος πιθανόν να χρειάζομαι την βοήθειά σας!

Έχει κινδυνέψει ποτέ η ζωή σας;

Μου έχει τύχει να κινδυνέψω κάποιες φορές αλλά εντάξει. Από έναν καρχαρία μια φορά, από ληστεία στην Γουαδελούπη τη δεκαετία του ’70 που με ξεβράκωσαν να δουν αν έχω λεφτά και μια φορά που ήμουνα στο στρατό όπου για να γλυτώσουμεδρόμο κατά λάθος μπήκαμε σε ναρκοπέδιο. Πολλά πράγματα αλλά απλά.

Πρόσφατα είχα διαβάσει την αναφορά σας στο σημάδι που έχετε στα χείλη και το πρόσωπό σας.

Ναι..είναι ένα εκ γενετής αιμαγγείωμα. Δηλαδή αντί να είναι άσπρο το κρέας, είναι κόκκινο. Είναι αντιαισθητικό το ομολογώ αλλά 1-2 μέρες ο άλλος με συνηθίζει και δεν έχω πρόβλημα πλέον.

Όταν κάποιος κουβαλά ένα χαρακτηριστικό το οποίο εκ των πραγμάτων παρεκκλίνει από το ́φυσιολογικό ́συνήθως επηρεάζει τον χαρακτήρα του, την συμπεριφορά του. Εσάς πώς σας επηρέασε;

Με έκανε πιο δυνατό. Και αυτό και το γεγονός ότι στα 14 για να καταφέρω να αγοράσω μια ηλεκτρική κιθάρα δούλευα σε ένα νοσοκομείο ολόκληρο το καλοκαίρι και είχα την ευκαιρία να βλέπω από κοντά την ζωή και τον θάνατο. Εκεί έγινα σοφός. Εκεί τροποποιήθηκε ο χαρακτήρας μου. Εκεί έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα και είπα ‘Στάσου, όπως έρθουν και όπως πάνε, αυτός είσαι και τελείωσε’. Μέχρι τότε υπήρχε βέβαια το λεγόμενο ‘bullying’. Στα καλά καθούμενα για να γελάσουν να οι μπουνιές, να τα αίματα, να το διάφραγμα, να η εγχείρηση. Αυτούς όταν τους βλέπω τώρα είναι κάτι μικροαστικά ανθρωπάκια που ψάχνουν την παρέα μου. Δεν τα ξεχνάς όμως όλα αυτά, ούτε το κακό που έχεις εισπράξει χωρίς να φταις.

Αν σήμερα βλέπατε τον 20χρονο εαυτό σας τι θα τον συμβουλεύατε;

‘Μην χοντρύνεις ρε μαλάκα!’(γέλια). Ήμουνα λεπτός μέχρι τα 30, μετά χόντρυνα από το στρες και το άγχος.

Από δω και πέρα τι να περιμένουμε από εσάς;

Πατάω ένα κουμπί και βγάζω τραγούδια, αυτά να περιμένετε.

Έχετε την ίδια δημιουργικότητα που είχατε και πριν 30 χρόνια.

Φυσικά και ακόμα έχει εξελιχθεί. Και αυτό γιατί ακόμα δεν έχω βγάλει το παιδί από μέσα μου. Παίζω ακόμα. Που λέω μαλακίες ένα παιδί θα τα λεγε, δεν θα τα λεγε ένας 40άρης που είμαι εγώ. (γέλια)

Σκέφτεστε ποτέ την ημερομηνία λήξης;

Όχι! Το καλό πράγμα δεν λήγει. Η δημιουργικότητα δεν έχει ημερομηνία λήξης για μένα. Για αυτό δεν‘τσακώθηκα’ με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο; Πήγα σπίτι του με τον γιο μου, μου δωσε 15 ποιηματάκια, τα πήρα στο σπίτι μου σε 2 ώρες, γιατί μια ώρα ήταν το τρένο μέχρι να πάω σπίτι μου, σε 2 ώρες τον πήρα τηλέφωνο και του είπα ‘άκουσε τα 7’. Άκουσε 1, 2, 3 τραγούδια καλά και στο τέλος μου είπε ‘αστο διάολο με κοροιδεύεις. Εγώ κάνω 5 μέρες, 2 μήνες να βγάλω ένα τραγούδι και εσύ τα ξεπέταξες τα 7;’ . ‘Σου αρέσουν ρε κωλόγερε;’ , λέω, ‘τι ώρα θα κοιμηθείς;’ Μου λέει θα δω αγώνα, μετά τις 11. Του λέω εντάξει, μετά τις 11 θα σε πάρω να σου παίξω άλλα 5. Ήμουνα σίγουρος ότι θα τα βγαζα, και τα βγαλα. Βγαίνουν τόσο εύκολα. Έχω καλαισθησία σαν ακροατής και την χρησιμοποιώ για να βγει η καλαισθησία του δικού μου τραγουδιού.

Όλα αυτά τα χρόνια έχετε έρθει ποτέ σε ουσιαστική ρήξη με κάποιον;

Όχι. Επεδή ο χαρακτήρας μου είναι χαρούμενος και τέτοια, άμα τσακωθώ τσακώνομαι για πάντα. Άμα τα χώσω μπορεί να τα χώσω σε όλη την Ελλάδα μαζεμένη. Προσέχω ως προς αυτό και αφήνω την γλώσσα μου ελεύθερη και εκτίθεμαι. Λέω ‘άστο καλύτερα έτσι, ωραία περνάμε, μπράβο’.

Ποιο είναι το μότο της ζωής σας;

Να ζεις ελεύθερος και όποτε σου εμφανιστεί η πλάστιγα ‘καλό ή κακό’ να βάζεις ένα πετραδάκι στο καλό. Να ζεις ανθρώπινα, πάντα με καλή πρόθεση. 

Το ‘γοριλλάκι’ που πλανιέται αδιάκοπα και διαχρονικά στον κήπο της μουσικής, εξακολουθεί να εμπνέεται, να δημιουργεί και να συγκινεί συνθέτοντας τραγούδια-σταθμούς, αλλά και να προκαλεί άφθονο γέλιο με το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό του. Εμείς απλά θα συνεχίσουμε να αφηνόμαστε στα  ́παιχνίδια αγάπης’ που μας προσκαλεί να παίξουμε στον κήπο του, στον κήπο της μουσικής του, τον οποίο αδιάκοπα ομορφαίνει με τις δημιουργίες του 36 χρόνια τώρα.