Κώστας Τσιάκκας
Απο Μύρια Τρύφωνος
Δημοσιεύθηκε: 01 April 2015

Φωτογραφίες: Μιχάλης Κόκκινος

Το Οινοποιείο Τσιάκκας από 500 μπουκάλια ετησίως το 1988, έφτασε σήμερα τα 150,000. Αν αναρωτιέστε γιατί και πώς, ο δημιουργός του, Κώστας Τσιάκκας, αποκαλύπτει στους αναγνώστες του Victus όλη την παρασκηνιακή ιστορία, όλα τα στοιχεία του χαράκτηρά του, καθώς και τις συγκυρίες που οδήγησαν στην επιτυχία.

Είπατε ξεκινήσατε κάνοντας 500 μπουκάλια κρασί. Πώς ξεκινήσατε; Από χόμπι;
Ακριβώς. Εγώ σπούδασα μόνος μου με υποτροφία Διοίκηση Επιχειρήσεων. Τελείωσα με πολύ καλούς βαθμούς, ήρθα στην τράπεζα, δούλεψα 2 χρόνια, ξαναπήρα υποτροφία για μεταπτυχιακό σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στην Αμερική, τελείωσα στον ενάμιση χρόνο αντί στα 2, ήμουν στην Dean’s List, η οποία είναι μια λίστα στην οποία μπαίνει το 5% των φοιτητών, οι οποίοι είναι οι καλύτεροι φοιτητές και... ήρθα στην Κύπρο και είχα ένα διευθυντή που μου έλεγε ‘Δεν ξέρεις εγγλέζικα, δεν ξέρεις λογιστική, δεν ξέρει να γράψεις'. Μου κολλούσε κανονικά, δεν ξέρω για ποιον λόγο, ούτε με ενδιέφερε.

Ήταν δηλαδή η πρώτη σημαντική επαγγελματική εμπειρία που είχατε;
Ναι, αρνητική εμπειρία με διευθυντές οι οποίοι δυστυχώς κατάφεραν και επικράτησαν στην τράπεζα και έχουμε τα χάλια τα σημερινά. Δεν ντρέπομαι να σας το πω, πολλοί ήταν κωλογλύφτες και ανέβαιναν γιατί τα πήγαιναν καλά με τον έναν και με τον άλλον. Για να ξεφύγω από το άγχος που μου δημιουργούσε τότε η τράπεζα πήγα στο χωριό και άρχισα να κάνω με τον παππού κρασί. Ούτε καν υπήρχε τότε ο σχεδιασμός και η προοπτική για να εξελιχθεί σε κάτι άλλο. Όμως επειδή τα πήγαμε πάρα πολύ καλά τις δύο πρώτες χρονιές, μου άρεσε.

Και σε όλη αυτή τη διαδικασία ήταν συμμέτοχος ο παππούς.
Ναι με τον παππού και αργότερα με τη γυναίκα μου. Σιγά σιγά αυξήθηκε η δουλειά ώσπου και το 2001 αποφασίσαμε ότι δεν πάει άλλο.

Πέρασαν όμως 13 χρόνια ώσπου να το πάρετε απόφαση.
Ναι, σταδιακά αυξήθηκε η δουλειά. Αλλά βλέποντας τα πράγματα από την οπτική που επικρατούσε τότε και την προοπτική, τότε τα κυπριακά οινοποιεία δεν είχαν την αναγνώριση που έχουν σήμερα. Άρα ήταν σχεδόν αδιανόητο να εγκαταλείψεις μια θέση στην τράπεζα για να ασχοληθείς με κάτι το οποίο δεν είχε την προοπτική που έχει σήμερα. Δεύτερον, κακά τα ψέματα, κάποιος που είναι στην τράπεζα σήμερα τον υποτιμάς λίγο, σωστά; Τότε ήταν μεγάλη υπόθεση να δουλεύεις στην τράπεζα. Εμείς όμως το κάναμε. Το μετάνιωσα μόνο τα πρώτα 1-2 χρόνια γιατί κακά τα ψέματα, δυσκολευτήκαμε.

Ποιο κομμάτι της παραγωγής κρασιού απολαμβάνετε περισσότερο;
Την οινοποίηση διότι είναι μεγάλη υπόθεση να μετατρέπεις το σταφύλι σε κρασί. Είναι όπως ένα μωρό. Αν το μωρό σου δεν το μεγαλώσεις σωστά και να θέλεις να το ισιώσεις στα 18 του, δεν ισιώνει. Και στο κρασί αν εξαρχής δεν έχεις τις προδιαγραφές ώστε να κάνεις μια σωστή δουλειά, πρέπει να καταβάλεις πολύ μεγάλη προσπάθεια μετά να το ισιώσεις. Άρα, η στιγμή αυτή είναι η πιο σημαντική.

Όταν δοκιμάζετε ένα κρασί, τι είναι αυτό που σας εξιτάρει περισσότερο;
Η διαφορετικότητα, η μοναδικότητα. Δεν με εξιτάρει το να δοκιμάσω απλά ένα ωραίο κρασί, αλλά αυτό που θα με κάνει να πω ‘ρε παιδί μου, αυτό έχει κάτι το διαφορετικό, κάτι το ιδιαίτερο’. Η διαφορετικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο μπορεί να εκτιμηθεί από κάποιο άτομο του χώρου.

Με ποιον τρόπο ηρεμείτε;
Δεν ηρεμώ ποτέ μου. Έφτασα σε σημείο να μου αρέσει αυτό που κάνω, άρα δεν έχω λόγο να θέλω να ηρεμήσω. Θεωρώ ότι αυτός που θέλει να ηρεμήσει είναι αυτός που βασανίζεται. Το πάθαινα αυτό ενόσω ήμουν στην τράπεζα. Σχόλανα και είχα ανάγκη να ασχοληθώ με κάτι άλλο. Τώρα συνήθως κάνω wine tasting τη νύχτα.

Αν είχαμε ένα δίπολο και στον ένα πόλο είχαμε την εσωστρέφεια και στον άλλο την εξωστρέφεια, εσείς πού θα βρισκόσασταν;
Σίγουρα είμαι εξωστρεφής, αλλά σίγουρα έχω και μικρές περιόδους που δεν θέλω να είμαι με κόσμο, έχει φορές που βαριέμαι. Όταν ήμουν μικρός ήμουν πολύ εσωστρεφής, ντροπαλός, σκεφτόμουν πολύ και όταν άρχισα να αποκτώ αυτοπεποίθηση, σιγά σιγά έγινα αρκετά εξωστρεφής. Το να κάνω συνέχεια παρέες δεν είναι κάτι που μ’ αρέσει.

Ποια θεωρείτε τα 3 βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σας;
Δραστήριος, ενεργητικός και δίκαιος, κάτι για το οποίο με κατηγορεί η πεθερά μου. Είμαι πολύ ίσιος. Ακόμα και το παιδί μου να κάνει κάτι κακό θα το πω.

Νιώθετε το άισθημα του δικαίου δηλαδή.
Ναι, το νιώθω. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Ποιες εταιρείες έδωσαν αύξηση φέτος; Εμείς δώσαμε αύξηση στους υπαλλήλους μας φέτος. Μας πίεζε κανένας; Όχι. Εμείς τους δώσαμε και τους δώσαμε και μπόνους. Όταν ιδρύσαμε την Οίνους, βάλαμε τους πρώην υπαλλήλους μας συνεταίρους, ενώ είχαμε μια δουλειά στρωμένη, χωρίς να ζητήσουμε κάτι απ’ αυτούς.

"Είμαι πάρα πολύ καυστικός, ειδικά όταν ξέρω ότι έχω δίκαιο. Πολλές φορές μου είπαν να ασχοληθώ με την πολιτική αλλά εγώ δεν είμαι άτομο που μ’ αρέσει να ‘σιομαλίζω’ τους άλλους, ότι είναι να πω, τακ το λέω."

Ένα αρνητικό χαρακτηριστικό το οποίο βλέπουν οι άλλοι σε εσάς;
Το ότι είμαι πολύ ίσιος. Πολλές φορές γράφω επιστολές πύρινες. Για παράδειγμα, σήμερα θεωρώ ότι η τράπεζά μου με χρεώνει περισσότερο απ΄όσο πρέπει και τους έστειλα επιστολή. Είμαι πάρα πολύ καυστικός, ειδικά όταν ξέρω ότι έχω δίκαιο. Πολλές φορές μου είπαν να ασχοληθώ με την πολιτική αλλά εγώ δεν είμαι άτομο που μ’ αρέσει να ‘σιομαλίζω’ τους άλλους, ότι είναι να πω, τακ το λέω.  

Αν μπορούσατε εντελώς μαγικά, να περάσετε ένα βράδυ πίνοντας κρασί με μια ιστορική προσωπικότητα, ποια θα ήταν αυτή;
Με τον Στέφεν Χόκινγκς, τον αστροφυσικό. Παρόλο που έχει τρομερά προβλήματα υγείας ανακάλυψε πολλά πράγματα και εμένα μου αρέσουν οι άνθρωποι που προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι το καινούριο κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ο άνθρωπος πέρασε και περνά ακόμα τα μύρια, κάθεται πάνω σε μια καρέκλα, μιλά με το βλέφαρό του και είναι διάνοια.  

Η διαδικασία παλαίωσης του κρασιού νιώθετε ότι συμβαίνει και σε εσάς;
Ναι, αν μπορούσα να περιγράψω τον εαυτό μου θα έλεγα ότι ωριμάζω σαν ένα καλό κρασί. Πιστεύω ότι όσο μεγαλώνω ωριμάζω και δεν γίνομαι τόσο στρυφνός όσο είναι οι γέροι συνήθως, αποκτώ καινούριες γνώσεις, είμαι ανοικτός σε νέα πράγματα.

Εσείς νομίζετε ότι είχατε αυτή την βάση χαρακτηριστικών;
Εγώ νομίζω πως ναι. Είχα έναν πατέρα ο οποίος ήταν εξαιρετικός. Ήταν αυστηρός σωστός και δίκαιος. Μας έσφιξε στο σημείο που έβλεπε ότι αντέχαμε, ώστε να διαμορφωθούμε σε ένα καλούπι και να γίνουμε πιο σωστοί. Για παράδειγμα ενώ είχε την οικονομική ευχέρεια να με σπουδάσει, κάτι που έμαθα αργότερα, τότε μου είχε πει ότι πρέπει να το κάνω μόνος μου γιατί έβλεπε ότι μπορούσα.

Εσείς πώς νιώθατε τότε με αυτή την αντιμετώπιση;
Εκνευριζόμουν, απογοητευόμουν αλλά με πείσμωνε εκ των υστέρων και δοκίμαζα για κάτι καλύτερο. Αυτό θεωρώ ότι είναι εντελώς απών την σήμερον ημέρα από τις συμπεριφορές των γονιών.

Εάν σας έλεγαν ότι μπορείτε να πίνετε μόνο ένα κρασί από τη συλλογή σας για το υπόλοιπο της ζωής σας, ποιο θα διαλέγατε και γιατί;
Θα έπινα Ξυνιστέρι νομίζω και θα σου πω γιατί. Το ξυνιστέρι ταιριάζει περισσότερο με τον ευρύ κύκλο τον κλιματολογικό της Κύπρου. Είναι περισσότερο ζέστη απ’ότι κρύο στην Κύπρο, τα φαγητά πιο ελαφρυά και αν έπρεπε να διαλέξω ένα κρασί αυτό θα ήταν το Ξυνιστέρι.

Μιλάτε για το τεχνικό κομμάτι. Όσον αφορά την αίσθηση που αφήνει το συγκεκριμένο κρασί;
Πιστεύω ότι το Ξυνιστέρι είναι πιο καλής αποδοχής, διότι ένα κρασί το οποίο είναι πολύ ιδιαίτερο δεν μπορείς να το πίνεις συνέχεια. Ένα κρασί το οποίο είναι λίγο πιο ουδέτερο και ταιριάζει με πιο πολλά φαγητά είναι πολύ πιο αποδεκτό.

Αν γεννιόσασταν ξανά με διαφορετική ταυτότητα, ποια θα θέλατε να είναι αυτή;
Θα ήθελα να ήμουνα αρχιτέκτονας.

Τι είναι αυτό που σας συναρπάζει στην αρχιτεκτονική;
Η δημιουργία. Το να υπάρχει ένα χωράφι άδειο και να εκφράσεις μέσα από το σχέδιο που θα κάνεις τις επιθυμίες του πελάτη και τη δική σου δημιουργικότητα.

Υπάρχει κάποιο κρασί το οποίο έχετε απωθημένο να δοκιμάσετε;
Ναι, έχω στην κάβα μου ένα μπουκάλι Chadaeu Marcaeux του 1998 που το έφερα πριν 4 χρόνια, αλλά δεν το δοκίμασα ακόμα. Έδωσα πάρα πολλά λεφτά για να το αγοράσω και φοβάμαι μήπως απογοητευθώ όταν το ανοίξω (γέλια). Πολλές φορές δίνεις πολλά λεφτά για ένα κρασί και στο τέλος ίσως να μην τα άξιζε.

Λένε ότι βάσει ψυχολογίας όταν πεις σε κάποιον ότι το κρασί που πίνει είναι ακριβό, απευθείας αυξάνεται και η απόλαυση πίνοντάς το.
Not for me! Εγώ έχω πιει κρασιά τα οποία δεν ήταν ακριβά και ήταν υπέροχα. Ένα υπέροχο κρασί όμως δεν μπορεί πάντα να είναι πάρα πολύ φθηνό. Η ποιοτική διαφορά βρίσκεται στο αμπέλι. Ένας οινοπαραγωγός όταν ξέρει ότι έχει καλό κρασί δεν είναι βλάκας και μπορεί να το πουλήσει πιο ακριβά. Το κρασί του αποκτά μια αξία, αλλά για να την πιάσει αυτή την αξία σημαίνει ότι και ο ίδιος έδωσε κάποια λεφτά. Κάθε αμπέλι έχει διαφορετικές δυνατότητες.

Αν μπορούσατε να βάλετε ένα τίτλο στην πορεία σας, ποιος θα ήταν αυτός;
‘Πετυχημένη πορεία’. Πιστεύω ότι έχω ικανοποιήσει επιθυμίες που είχα από μικρός. Όταν ήμουν μικρός, θυμούμαι χαρακτηριστικά έμαθα ένα ποίημα με το φεγγάρι και το αστέρι. Το αστέρι έλεγε ‘είμαι μικρό αλλά έχω δικό μου φως’ σε αντιδιαστολή με το φεγγάρι που ήταν μεγάλο μεν αλλά έπαιρνε φως από τον ήλιο. Κι εγώ το ίδιο ένιωθα. Υπάλληλος δεν θα έκανα ποτέ μου γιατί μ’ αρέσει να είμαι αυτόφωτος. Έκανα αυτό που ήθελα να κάνω: να ορίζω την τύχη μου μόνος μου.

Από που προέκυψε όμως αυτή η ανάγκη;
Που ήμουν κοντός νομίζω. Οι κοντοί πάντα θέλουν να πετύχουν. Οι ψηλοί βλέπουν τον κόσμο από ψηλά έτσι και αλλιώς (γέλια).

Είχατε προβλήματα σαν παιδί με το ύψος σας;
Εσύ είσαι μικρή δεν τα έφτασες αλλά οι γονείς σου θα θυμούνται. Η ηλικία μας εμάς στα 13,14,15,16 φορούσε ψηλοτάκουνα. Όπως φορούσε ο Τζον Τραβόλτα. Εγώ παρόλο που ήμουν ο πιο κοντός της τάξης ποτέ μου δεν φόρεσα.

 

Ευχαριστίες

Τοποθεσία: Lighthouse by Pralina Bay