ΕΥΡΙΔΙΚΗ «Ο έρωτας είναι μαγεία!»
Απο Μύρια Τρύφωνος
Δημοσιεύθηκε: 20 August 2016

«Αν ο Γιάννης Πλούταρχος είναι το καλύτερο παιδί σε αρσενική έκδοχή, εσύ σίγουρα αποτελείς το καλύτερο παιδί σε γυναικείο».
Καπώς έτσι ξεκίνησα την κουβέντα µας, θέλωντας να σηµειώσω το πόσο ευγενική, αξιοπρεπής και διακριτική είναι η παρουσία της στα καλλιτεχνικά δρώµενα από τότε που πρωτοεµφανίστηκε.

Κλείσε τα µάτια και αφέσου στις µυρωδιές, στις αναµνήσεις και στα συναισθήµατα που σου προκαλεί η πατρίδα σου.
Αυτό µε πάει πολλά χρόνια πίσω, γιατί ό,τι έχω να θυµάµαι και να αγαπώ από τον τόπο µου ούτως ή άλλως είναι συνδεδεµένο και χαραγµένο στην µνήµη µου από τα παιδικά µου χρόνια. Οι µνήµες µου φέρνουν ανάµεικτα συναισθήµατα γιατί σαν παιδί είχα όµορφα µεν παιδικά χρόνια, τα οποία όµως ήταν έντονα και βαθιά επηρεασµένα από ό,τι συνέβαινε στην Κύπρο µας µε το πραξικόπηµα και την εισβολή. Άρα µάλλον αυτό µε ώθησε στο να ωριµάσω πιο γρήγορα και στο να έχω την πατρίδα µου πιο έντονα µέσα στην καρδιά µου. ‘Οπου και αν ταξίδευα όλα αυτά τα χρόνια, το µυαλό και η καρδιά µου ήταν εδώ και ο πόθος µου ήταν πάντα η Κερύνεια, η Λάπηθος, η Αµµόχωστος. Άρα αν µε ρωτάς για µυρωδιές θα σου πω τις µυρωδιές της Κερύνειας και της Λαπήθου, όπως τις θυµάµαι εγώ από τα πολύ παιδικά µου χρόνια γιατί όταν έγινε ο πόλεµος ήµουνα µόλις 6 χρονών. Τις λεµονιές, τις πορτοκαλιές, το αεράκι της θάλασσας που ελπίζω κάποια στιγµή να µας πάει πίσω γιορτάζοντας την απελευθέρωση της πατρίδας µας. Παιδικά χαµόγελα, αγκαλιές, η οικογένειά µου, οικογενειακές συγκεντρώσεις οι γιορτές που κάναµε κάθε Κυριακή στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς. Πολλά χαµόγελα και πολλά τραγούδια. ∆εν υπήρχε µέρα που να µην κάνω κάτι σε σχέση µε τη µουσική, είτε ήµουνα µόνη στο σπίτι, ή στο σχολείο. Ήταν ένα γλέντι, όµορφα συναισθήµατα, όµορφες αναµνήσεις.

Φεύγοντας από την Κύπρο, και µένοντας µόνιµα στην Ελλάδα, ένιωσες ποτέ µετανάστρια µακριά απ’ τον τόπο σου;
∆εν ένιωσα ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί είναι ουσιαστικά σαν να ζω σε µια δεύτερη πατρίδα. Η Ελλάδα είναι η µητέρα πατρίδα για την Κύπρο και έτσι αισθάνοµαι από την στιγµή που πήγα εκεί. Έχω εισπράξει πάρα πολλή αγάπη και ούτως ή άλλως οι αποστάσεις είναι πάρα πολύ µικρές και έχω την δυνατότητα να έρχοµαι πάρα πολύ συχνά. Ίσα-ίσα αυτό µεγάλωσε και τον πόθο µου και την αγάπη µου για την Κύπρο. ∆εν σου κρύβω πως στο µυαλό µου το έχω κάποια στιγµή να επιστρέψω πίσω.

Είναι µια επιθυµία ή πλάνο?
Έχω ακόµα πολλά σχέδια επαγγελµατικά που µε αναγκάζουν να είµαι στην Αθήνα συγκεκριµµένα. Είναι τόσο εύκολο πλέον µέσω του διαδικτύου να κάνεις πράγµατα. Αν αποφασίσω ότι θα κάνω κάποιες συναυλίες τον χρόνο αυτό σηµαίνει ότι θα µπορώ να είµαι στην Κύπρο και να ταξιδεύω όποτε χρειάζεται. Είναι πολλοί καλλιτέχνες που δεν ζουν πλέον στην Αθήνα και µένουν µόνιµα στην επαρχία. Ή µπορεί να µοιράζω τον χρόνο µου, 6 µήνες στην Ελλάδα και 6 µήνες στην Κύπρο. Ούτως ή άλλως συζητώ για παραστάσεις και στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Ο γιος σου, ο Άγγελος, έχει το ίδιο δέσιµο µε την Κύπρο;
Βέβαια! Καταρχήν από µικρός λάτρευε να έρχεται στην γιαγιά και τον παππού και προτιµούσε να µένει εδώ παρά στην Ελλάδα. Αυτό όµως έχει να κάνει µε την αγάπη που έπαιρνε απ’ την οικογένειά µας εδώ. Εκεί ήµασταν στην ουσία µόνοι µας.

Ποιο είναι το µεγαλύτερο µάθηµα που έχεις πάρει από τον ρόλο σου ως µητέρα;
Αγάπη δίχως όρους! Μόνο µε τα παιδιά µας το κάνουµε πράξη αυτό. Με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους δεν έχουµε αν θες την ίδια υποµονή. Από τα παιδιά µας δεχόµαστε τα πάντα. Τα αγαπάµε όπως είναι, κάνουµε τα πάντα για αυτά και ευχόµαστε τα καλύτερα. Θέλουµε µόνο την ευτυχία τους.

Από τον ρόλο σου ως σύντροφος τι είναι αυτό που έχεις µάθει;
Αυτό είναι µεγάλη συζήτηση! Ουσιαστικά µαθαίνουµε από τους συντρόφους µας και µαθαίνουµε και από τον εαυτό µας σε σχέση µε την συµπεριφορά µας απέναντι στους ανθρώπους που είναι δίπλα µας. Αυτό που έχω µάθει είναι να είµαι ο εαυτός µου, να αποδέχοµαι τον εαυτό µου και µε τα καλά του και µε τα κακά του, και µε τα σωστά του και µε τα λάθη του, να τον αγαπάω έτσι όπως είναι. Επειδή είναι ο µόνος τρόπος αυτό που είσαι να το δουν καθαρά, ο µόνος τρόπος να εκτιµήσουν και να αγαπήσουν αυτό που είσαι. Έτσι υπάρχει ισορροπία στην σχέση µου, δέχεσαι εσύ τον άλλον όπως είναι, σε δέχεται ο άλλος όπως είσαι, κυνηγάς και βγάζεις την αλήθεια σου. Αυτό το συνειδητοποιείς και το µαθαίνεις µετά από πολλές προσπάθειες. Όσο πιο µικρός είναι κάποιος, θέλει πάντα να βγάζει τον καλύτερό του εαυτό ή να βγάζει µια εικόνα που δεν είναι η πραγµατική θέλοντας να εντυπωσιάσει. Και δεν πρέπει να το κάνει κανείς αυτό.

Ποια είναι η µεγαλύτερη αλλαγή που εντόπισες στον χαρακτήρα σου τα τελευταία… 30 χρόνια;
Τριάντα χρόνια είναι πολλά (γέλια)! Κοιτάζοντας πίσω βλέπω µε χαρά ότι έχω καταφέρει να κρατήσω µέσα µου το παιδί και είναι αυτό που µε κάνει να χαµογελώ και να κοιτάζω µπροστά το µέλλον µε αισιοδοξία. Έχω την ίδια όρεξη για την ζωή, για το τραγούδι, ακόµα µεγαλύτερη χαρά και όρεξη για να δηµιουργήσω, για να δοκιµαστώ σε καινούρια πράγµατα και κυρίως να ζήσω. Υπάρχει ακόµα αυτό το παιδί που έχει ανάγκη να ζήσει και να χαρεί την ζωή, µέσα πλέον από τα µάτια µιας ώριµης γυναίκας. Χαίροµαι που πλέον µπορώ και το συνδυάζω αυτό και υπάρχει πλέον µια ισορροπία στην ζωή µου.

∆ιατηρώντας αυτή την παιδικότητα λοιπόν, ποια είναι η µεγαλύτερη τρέλα που έχεις κάνει;
Οι ‘τρέλες’ µου έχουν να κάνουν πάντα µε το τραγούδι, γιατί στην προσωπική µου ζωή είµαι πάρα πολύ ήρεµη, ήσυχη, µ’αρέσουν τα ταξίδια, να πηγαίνω σε συναυλίες, στον κινηµατογράφο, αλλά δεν ξεφεύγω από τα όρια. Αυτό που µου δίνει όµως η σκηνή είναι κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, µια άλλη πλευρά δική µου που εκεί µε εντυπωσιάζει όλο αυτό που συµβαίνει. Με εντυπωσιάζει αυτό που µπορώ εγώ να κάνω. ∆εν πίστευα ότι έχω αυτή την ικανότητα, ότι µπορώ να κινηθώ στην σκηνή, να λυθώ, ότι µπορώ να κάνω την πιο µεγάλη ‘τρέλα’. Αυτό που νιώθω είναι ότι βγαίνω από το σώµα µου, ότι πετώ, δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω αλλιώς. Ουσιαστικά αυτό που θέλω είναι να νιώθω ότι είµαι ελεύθερη και αυτή την ελευθερία την αισθάνοµαι πολύ περισσότερο µέσα από τα τραγούδια µου και µέσα από τον τρόπο που εκφράζοµαι στην σκηνή.

Φτάνοντας σήµερα στα 48, και µετά από µια αποδεδειγµένα ήρεµη και διακριτική πορεία στα προσωπικά σου, τελικά ο έρωτας τι σηµαίνει για σένα;
Ο έρωτας είναι µαγεία. Παίζει πολύ σηµαντικό ρόλο στη ζωή µου, σ’ αυτό που κάνω τελικά. Τελικά.. γιατί ξέρεις τι γίνεται; Καµιά φορά στήνουµε µόνοι µας παγίδες στον εαυτό µας γιατί πολλές φορές ερωτευόµαστε παράφορα ή ερωτευόµαστε λάθος ανθρώπους γιατί δεν βλέπουµε καθαρά. Το σηµαντικό είναι να αφήνεσαι, να ερωτεύεσαι αλλά µε έναν υγιή τρόπο, δηλαδή αυτό που δίνεις να το παίρνεις κιόλας, να είναι αµοιβαίο σε σχέση µε την προσφορά, εκεί ο έρωτας είναι τρέλα. Και όταν είναι στον ίδιο βαθµό και από τις 2 πλευρές νοµίζεις ότι ζεις σε µια άλλη διάσταση, και αισθάνοµαι πάρα πολύ τυχερή που το ζω αυτό.

Λόγια βγαλµένα από την παρούσα φάση της ζωής σου;
Ναι βέβαια! Και το λέω γιατί παρόλο που δεν είµαι άνθρωπος που µιλάει γενικότερα για τα προσωπικά του µε λεπτοµέρειες, είναι πολλές φορές όµως που κάποια πράγµατα δεν θέλεις να τα κρύψεις αλλά αισθάνεσαι κιόλας ότι πρέπει να πεις κάτι γιατί είναι πολλές γυναίκες εκεί έξω που µπορεί να ζουν κάτι παρόµοιο, ή να µην έχουν ζήσει και να µην τολµούν να διεκδικήσουν πράγµατα για την ζωή τους. Πρέπει να διεκδικούµε το καλύτερο στην ζωή µας γιατί µας αξίζει.

Τι είναι αυτό που τόλµησες τώρα που είσαι ερωτευµένη που δεν το τολµούσες πιο πριν;
Να είµαι ο αληθινός µου εαυτός, χωρίς να µε νοιάζει αν ο άλλος θα γοητευτεί περισσότερο ή θα τροµάξει. Νοµίζω η αλήθεια σε όλο αυτό είναι που µεγαλώνει ακόµα περισσότερο αυτό που συµβαίνει.

Ο γιος σου πώς βιώνει και ζει αυτόν τον έρωτα και αυτή την όµορφη περίοδο που διανύεις;
Ο γιος µου χαίρεται µαζί µου και εγώ χαίροµαι µαζί του. Είναι ένα πολύ ώριµο παιδί, πολύ ισορροπηµένο, παιδί που έχει µεγαλώσει σύµφωνα µε τα κυπριακά πρότυπα οικογένειας.

Αν µπορούσες να γράψεις έναν ‘οδηγό επιβίωσης’ και να τον παρέδιδες µαγικά στον 20χρονο εαυτό σου, τι θα του έγραφες;
Το µόνο που έρχεται αυτή την στιγµή στο µυαλό µου είναι ‘να αγαπάς’ και ‘να είσαι ο εαυτός σου’. Έχω περάσει από φάσεις που είχα ερωτηµατικά, πέρασα φάσεις ανασφάλειας όπως όλοι οι άνθρωποι. Από παιδί το είχα αυτό, ήθελα να µε συµπαθούν όλοι, ήθελα να είµαι η καλύτερη µαθήτρια, να µε συµπαθούν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές µου, να είµαι καλή µε τους φίλους µου, να µην λέω όχι γιατί δεν ήθελα να δυσαρεστήσω κανέναν. Άρα το να µην πεις όχι σε κάποιον είναι σαν να λες όχι στον εαυτό σου τελικά. Κάποια στιγµή αποφάσισα ότι για να είµαι ευτυχισµένη και να µπορέσω να πετύχω τους δικούς µου στόχους πρέπει να ακούω µόνον τον εαυτό µου. ∆εν γίνεται να αρέσουµε σε όλους και στον χώρο της δουλειάς αλλά και στην ζωή µου. ∆εν ταιριάζουµε µε όλους τους ανθρώπους και θεωρώ ότι είναι λάθος να συµβιβάζεσαι. Έτσι σε εκτιµούν περισσότερο και αυτοί που δεν σε συµπαθούν.

Αν είχαµε την γνωστή µηχανή του χρόνου και είχες την δυνατότητα να ταξιδέψεις πίσω στον χρόνο και να αναβιώσεις µια συγκεκριµένη περίοδο, ποια θα επέλεγες;
Σίγουρα θα ήθελα να πάω πριν τον πόλεµο. Το πρώτο µου µπάνιο στην θάλασσα ήταν στην Κερύνεια. Έχω την εικόνα του µπαµπά µου να µε κρατάει στην θάλασσα και εγώ να κλαίω γιατί φοβόµουνα το νερό. Ίσως γι αυτό δεν έµαθα ποτέ να κολυµπώ (γέλια). Θέλω σαν τρελή να πάω πίσω.

Έχεις επισκεφθεί ποτέ τα κατεχόµενα;
Όχι. Έχω µια άρνηση. Ξέρεις τι πιστεύω; Ότι αν πας είναι σαν να αποδέχεσαι αυτό που έχει συµβεί. Βλέπεις και το δέχεσαι. Όσο δεν βλέπω και δεν περνάω τα οδοφράγµατα, βλέπω τις φωτογραφίες και έχω στο µυαλό µου τι εικόνες όπως ήταν τότε. ∆εν θέλω να πάω και να δω τις τουρκικές σηµαίες, αλλά να έχω ακόµα το όνειρο ότι η Κύπρος θα απελευθερωθεί. Πιστεύω ότι πολλοί συµπατριώτες µου πηγαίνοντας από κει ένιωσαν ότι χάθηκε η πατρίδα µας, κι εγώ δεν θέλω να το νιώσω ποτέ.

Ποιο είναι το δικό σου µότο ζωής;
‘Αύριο είναι µια καινούρια µέρα’. Αυτό σκέφτοµαι πάντα. Άρα ξεκινώ την κάθε µέρα µε ένα χαµόγελο, γιατί ό,τι και να έχει συµβεί πριν, έχει τελειώσει.