Γιώργος Τσαλίκης! Ζήσε μαζί του το ταξίδι
Απο Μύρια Τρύφωνος
Δημοσιεύθηκε: 18 December 2015

Η λάμψη πράγματι είναι αποτέλεσμα μιας εσωτερικής διαδικασίας, μιας συνεχούς ενδοσκόπησης και υγιούς σχέσης με τον ανώτερο εαυτό μας. Τρανταχτό παράδειγμα ο Γιώργος Τσαλίκης, ο οποίος επάξια αποτελεί μία από τις πιο λαμπερές και στεριωμένες παρουσίες στον καλλιτεχνικό χώρο. Ο ίδιος δηλώνει υπέρμαχος της αγάπης και της αλήθειας. Εμείς δηλώνουμε γοητευμένοι από το βάθος της σκέψης του, την αστείρευτη ενέργειά του, αλλά και από την γνώση που με κόπο απέκτησε μέσα από λάθη και εμπειρίες, αλλά αβίαστα θέλησε να μοιραστεί μαζί μας στο ντιβάνι του Victus.

Ποιός είσαι στ’ αλήθεια;

Είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται στο φως, όχι της δημοσιότητας όμως, αλλά στο φως της ψυχής, στο φως της αλήθειας και της αγάπης, και εκεί θέλω να παραμείνω μέχρι το τέλος της ζωής μου, γιατί έτσι γεννήθηκα.

Τι είναι αυτό που εύχεσαι να γνώριζαν οι άλλοι για σένα, το οποίο δεν είναι εμφανές υπό το φως της δημοσιότητας;

Το πόση αγάπη, το πόσο σεβασμό και το πόση αλήθεια έχω μέσα μου. Δυστυχώς κρίνουμε τους άλλους απ’ το πώς είμαστε οι ίδιοι και έχουμε σαν γνώμονα τον εαυτό μας, και πολλές φορές πέφτουμε έξω. Οπότε, αν το γνώριζαν αυτό ίσως να ‘ταν όλα πιο εύκολα, και να μην έπρεπε στις καθημερινές μου επαφές και σχέσεις να περνάω από εξετάσεις, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Όλοι λίγο έως πολύ έχουν γίνει καχύποπτοι στις μέρες μας, ορθά κατά μεγάλο ποσοστό, αλλά δεν μου αρέσει. Θα ̓θελα να ζούσαμε μια πιο αγγελική και παραδεισένια ζωή, όπου ο ένας νοιάζεται για τον άλλον, όπου υπάρχει αγάπη, συμπαράσταση, αλληλεγγύη, αξιοκρατία.

Ποιά θεωρείς την μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής σου;

Το ότι έχω μια ζωντανή σχέση με την γυναίκα μου, η οποία έχει φέρει στον κόσμο και 3 παιδιά. Προτεραιότητα στην οικογένειά μου είναι η γυναίκα μου, όχι τα παιδιά μου, παρόλο που στα παιδιά υπάρχει μεγαλύτερη προστατευτικότητα. 

Αποτυχία;

Μεγαλύτερή μου αποτυχία είναι ότι πολλές φορές μπήκα στην παγίδα κάποιων και επειδή δεν ένιωθα καλά δεν ήμουν ο εαυτός μου. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο μαρτύριο που μπορούσα να περάσω. Να μην είμαι καλά, να μην είμαι σε ένα περιβάλλον όπου να αισθάνομαι καλά και να πρέπει να προσαρμοστώ σε αυτό καταπιέζοντάς με.

Πώς την ξεπέρασες αυτήν την ‘αποτυχία’;

Με διάφορους τρόπους. Πρώτον, έκανα σωστότερες επιλογές ανθρώπων. Δεύτερον, έκανα σωστότερη αξιολόγηση σε αυτά που παίρνω απ’ τους ανθρώπους γύρω μου. Δηλαδή παλαιότερα, στο ξεκίνημα, μπορεί να άκουγα ένα σχόλιο από τον οποιονδήποτε και να με επηρέαζε, να μου χάλαγε την μέρα, τη διάθεση, τη στιγμή. Αυτό πλέον δεν επιτρέπω να μου το κάνουνε και αυτό επιτυγχάνεται με την εκπαίδευση, με τον χρόνο, με την γνώση του εαυτού σου, με την γνώση της δύναμής σου. Όλοι έχουμε δύναμη μέσα μας, κι όταν δεν είμαστε μέσα σ’ αυτήν και ο άλλος προσπαθεί να σε φέρει σε φάση αδυναμίας και να το εκμεταλλευτεί, τότε θα κάνεις λάθη, θα αντιδράσεις λάθος και μετά θα το πληρώσεις. Όλα τα λάθη πληρώνονται. Έτσι έχω βρεθεί σε τέτοιες καταστάσεις και το  ̓χω πληρώσει.

Με ποιό τρόπο;

Με πάρα πολύ κόπο. Νομίζω όλα αυτά λάθη είναι βήματα προς τα πίσω – στην ζωή σου, στην προσωπικότητά σου, στο επάγγελμά σου. Άρα αν στον δρόμο σου κάνεις βήματα προς τα πίσω, μετά πρέπει να κοπιάσεις για να φτάσεις εκεί που ήσουνα και να ξαναξεκινήσεις.

Μετανιώνω....

..που δεν μπήκα νωρίτερα στην δύναμή μου.

Χρονικά πότε κατάφερες να ‘μπεις στην δύναμή σου’;

Τα τελευταία 3-4 χρόνια.

Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω θα έκανες κάτι διαφορετικά;

Ναι θα έκανα. Παραδείγματος χάριν, μερικές σχέσεις με ανθρώπους του χώρου θα τις διαχειριζόμουν διαφορετικά. Ήμουν τελείως άπειρος, τελείως αυθόρμητος. Ξέρεις, εξυπνάδα δεν είναι μόνο να ξέρεις τι να πεις. Είναι και να ξέρεις πότε θα το πεις και με ποιό τρόπο θα το πεις, και αυτός είναι κανόνας της ζωής. Όχι να είσαι fake (ψεύτικος), αλλά να αναγνωρίζεις ότι για όλα τα πράγματα υπάρχει τρόπος.

Εάν μπορούσες να διαγράψεις μια περίοδο από την ζωή σου, ποιά θα ήταν αυτή;

Δεν θα διέγραφα τίποτα άλλο εκτός από τον χαμό ενός αγαπημένου μου προσώπου, νέου σε ηλικία, του αδερφού της γυναίκας μου. Σκοτώθηκε σε τροχαίο σε πολύ μικρή ηλικία και δούλευε μαζί μου για χρόνια. Δεν θα ̓θελα να διαγράψω κάτι που ήταν φυσιολογικό, γιατί και ο θάνατος είναι μες τη ζωή, είναι ο κύκλος της ζωής. Αυτός όμως ήταν ένας παρά φύσην χαμός και θα ήθελα να το διαγράψω και να ‘ταν τώρα μαζί μου. Μόνο αυτό. Όλα τα άλλα τα έχω αγαπήσει, και τα άσχημα και τα καλά γιατί με έχουν μάθει πολλά πράγματα.

Από το ένα μέχρι το δέκα πόσο ευτυχισμένος αισθάνεσαι;

Αυτό τώρα είναι μια ερώτηση που αν σου έλεγε κάποιος 10 θα έλεγες είναι τρελός, αν σου έλεγε 1 θα έλεγες είναι καταθλιπτικός. Η ψυχολογία μου έχει όλες τις κλίμακες, από το 1 μέχρι το 10, αλλά φροντίζω οι στιγμές που φτάνω στο 10 να είναι πιο πολλές.

Τι είναι αυτό που στέκεται ανάμεσα σε σένα και στην απόλυτη ευτυχία;

Εγώ και ο εαυτός μου, τίποτα άλλο.

Ονειρεύεσαι το μέλλον σου;

Τα όνειρά μου τα περιορίζω έως αύριο το πρωί, άντε 1-2 μήνες μετά. Εκεί είναι τα όνειρα μου.

Ωστόσο υπάρχει κάτι που αναμένεις με ανυπομονησία;

Ναι υπάρχει. Είναι κάτι προσωπικό και όταν γίνει θέλω να το γιορτάσω, θέλω να μεθύσω, θέλω να πιω. Εγώ δεν πίνω αλκοόλ, ούτε έχω κάνει ναρκωτικά ποτέ. Εκείνο το βράδυ όμως θέλω να πιω αλκοόλ πολύ και να το χαρώ. Δεν είναι καν δική μου χαρά, είναι χαρά ενός δικού μου ανθρώπου και το περιμένω πὠς και πὠς.

Τι είναι αυτό που σε τρομάζει;

Το μόνο που με τρομάζει είναι μην πάθουν κάτι τα παιδιά μου και η γυναίκα μου. Τίποτα άλλο. Αλλά δεν το κάνω εικόνα γιατί πιστεύω ότι, ό,τι κάνεις συνεχώς εικόνες το δημιουργείς κιόλας, το προκαλείς. Οπότε όταν έρχονται στο μυαλό σκέψεις που με τρομάζουν τις διώχνω, και κάνω όμορφες σκέψεις. Το ‘χα μάθει αυτό το παιχνίδι και στον γιο μου τον Χάρη όταν έβλεπε εφιάλτες. Του λέω ‘θα κάνεις όμορφες σκέψεις πριν κοιμηθείς’ και μου λέει ‘τι θα κάνω δηλαδή’. Του είπα ‘θα φανταστείς ότι μια μπάλα από φως ξεκινάει απ’ το στομάχι σου, μεγαλώνει συνεχώς, αλλά δεν σε καταπιέζει καθόλου. Είσαι μέσα σε μια γυάλινη μπάλα από φως, στην οποία κινείσαι ελεύθερα αλλά δεν μπορεί να μπει τίποτα. Ούτε κακία, ούτε δράκοι, ούτε κακοί, ούτε κλέφτες, ούτε τίποτα. Είσαι απόλυτα προστατευμένος. Οπότε με αυτό τον τρόπο κοιμόταν και πιο εύκολα το μωρό. Και αυτό κάνω κι εγώ όμορφες σκέψεις όταν μου έρχεται κάποια περίεργη στο μυαλό.

Ποιά είναι η σχέση σου με την θρησκεία;

Πιστεύω πάρα πολύ στον Θεό, πιστεύω πάρα πολύ στο φως, και θεωρώ ότι είμαι πολεμιστής του φωτός.

Παράδεισος ή κόλαση; Τι είναι για σένα πιο δελεαστικό;

Παράδεισος! Δεν είναι κάτι δελεαστικό, αυτός είναι ο δρόμος μου.

Πώς τον φαντάζεσαι τον παράδεισο;

Αγάπη και Ελευθερία.

Αν λοιπόν εκεί έξω από τις Πύλες του Παραδείσου σε ρώταγε ο Θεός ‘γιατί θέλεις να μπεις’ τι θα του απαντούσες;

Γιατί είμαι παιδί σου. Σπίτι μου ήρθα.

Προτού εγκαταλείψεις αυτή τη ζωή, εάν μπορούσες να έχεις την απάντηση σε οποιοδήποτε ερώτημα, ποιό θα ήταν αυτό;

Πολύ ωραία ερώτηση. Ίσως να ζητούσα τη θεραπεία για τον καρκίνο. Επίσης, θα ήθελα να βρω και ένα τρόπο να μπορούσα να βοηθήσω τους ανθρώπους να κατανοήσουν και να βιώσουν καλύτερα, μεταφυσικά σκεπτόμενοι, μια απώλεια και μια δυσκολία. Γιατί ιδανική ζωή δεν θα υπάρξει ποτέ, ούτε ζωή χωρίς δυσκολίες. Άρα θα ήθελα να είχα αυτό το μυστικό κλειδάκι που ο καθένας θα ξεκλείδωνε μέσα την ψυχή και θα την άφηνε να κατανοήσει όλα αυτά που περνάει.

Εσύ έχεις καταφέρει να ξεκλειδώσεις τη ψυχή σου;

Προσπαθώ. Έχω βάλει το κλειδί στην κλειδαριά. Το γυρίζω σιγά σιγά.

Τι σε ωθεί να αφοσιώνεσαι σε αυτή την διαδικασία;

Η σχέση που έχουμε με τον ανώτερο εαυτό μας και που πρέπει να έχουμε. Εκεί υπάρχουνε οι απαντήσεις, αλλά πόσο εύκολο είναι αυτό όταν υπάρχει η ύλη που σε κρατάει χαμηλά;

Ποιό τραγούδι νομίζεις περιγράφει καλύτερα τη ζωή σου;

Νομίζω είναι ένα τραγούδι του Καζαντζίδη που λέει ‘Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο που δεν το γουστάρω, αλλά το φουμάρω’.

Ποιά ήταν τα μεγαλύτερα μαθήματα που έχεις πάρει στην ζωή σου;

Ακόμα παίρνω μαθήματα. Το 1ο μάθημα είναι ότι.. το μάθημα δεν τελειώνει ποτέ. Το 2ο μάθημα είναι ότι, πρέπει να πατήσεις στον εγωισμό σου για να γίνεις καλός μαθητής, γιατί μεγαλώνοντας μπορεί να νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα. Και το 3ο είναι ότι, ό,τι μάθεις πες το, μετέδωσέ το, γίνε κι εσύ δάσκαλος σε κάποιον που είναι μικρότερος. Μπορείς.

Μοιράσου λοιπόν κι εσύ μαζί μας μια ευχή.

Να στηρίζουμε τους ανθρώπους που έχουν μέσα τους το καλό, οποιοδήποτε καλό. Πιστεύω ότι και η Κύπρος και η Ελλάδα έχει πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους τους οποίους πολλές φορές τους κρύβει η σκόνη που το ίδιο το σύστημα δημιουργεί. Να στηρίζουμε λοιπόν τα ταλέντα, τους συνεπείς, τους ικανούς, τους ξεχωριστούς, και να τους προβάλουμε χωρίς κόμπλεξ.

Τώρα που είναι και η εποχή που όλα τα μικρά και μεγάλα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία τον Άγιο Βασίλη, ήθελα να σε ρωτήσω... Ήσουν καλό παιδί φέτος;

Ήμουνα πάρα πολύ καλό και υπομονετικό παιδί Άγιε Βασίλη (γέλια)! Έχω περάσει μερικά πράγματα που άλλος στη θέση μου θα ‘χε ρίξει μπουνιές-κλωτσιές, θα ‘χε ρίξει μπινελίκια,. Εγώ τα τραγούδησα τα μπινελίκια Άγιε Βασίλη, και τα τραγούδησε και ο κόσμος, και δεν ήμουν θυμωμένος όταν τα τραγούδησα. Προσπαθούσα να βοηθάω τους ανθρώπους που αγαπάω και να δέχομαι και αγάπη από αυτούς που μου την δίνουν. Υγεία θέλω να μου δώσεις Άγιε Βασίλη, και πήγαινε τα υπόλοιπα σε ανθρώπους που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από μένα.