Αποσπάσματα από το Ημερολόγιο Ενός Βέρου Λεμεσιανού Καρναβαλιστή
Δημοσιεύθηκε: 17 February 2016

Του Αχιλλέα Αχιλλέως

{ Γλέντι (μέχρι πρωίας). Κέφι (πηγαίο). Τρέλα (ατελείωτη). Γέλιο (πολύ). Ξεγνοιασιά (ό,τι κι αν συμβεί). Χορός (ξέφρενος). Έρωτας (χωρίς όρια). Αυθορμητισμός (υπέρμετρος)! }

Λεμεσιανός! Μια ιδιότητα που προσδίδει ένα διαφορετικό νόημα στη ζωή. Είναι, για μένα, ψυχή, πνεύμα, φιλοσοφία - ένας τρόπος έκφρασης που εμπερικλείει εντέχνως όλα τα πιο πάνω και σε κάνει να ζεις πραγματικά την κάθε στιγμή! Ό,τι κι αν συμβεί, δεν χάνεις την όρεξη σου, δεν τα παρατάς, γελάς, χαμογελάς, αυτοσαρκάζεσαι, πειράζεις, χορεύεις, ερωτεύεσαι, γλεντάς! Η ζωή είναι μικρή κι έχουμε πολλά να κάνουμε! Λεμεσός Χωρίς συστάσεις. Απλά ΛΕΜΕΣΟΣ! H κοσμοπολίτικη Λεμεσός, του γλεντιού και της διασκέδασης, αποτελούσε ανέκαθεν την πιο προοδευτική πόλη του νησιού και έδωσε και δίνει δείγματα γραφής στις τέχνες, τα γράμματα, την ποίηση, τη ζωγραφική, το θέατρο, τη μουσική! Οπόταν, ποία άλλη πόλη θα μπορούσε να φιλοξενήσει το καρναβάλι; Μόνο η Λεμεσός!

Τσίκνωμα και Τσικνοπέμπτη!

Όποιος δεν έχει ζήσει την Τσικνοπέμπτη στη Λεμεσό, δεν έχει ζήσει τίποτα! Ένα μεγάλο υπαίθριο γλέντι στήνεται σε όλη την πόλη, η οποία υπερκαλύπτεται από ένα τεράστιο σύννεφο τσίκνας, ορατό ακόμα και από δορυφόρο! Από το πρωί ομάδες κανταδόρων παίζουν και τραγουδούν σε διάφορα σημεία της πόλης, καταλήγοντας το μεσημέρι στην πλατεία Σαριπόλου, σκορπίζοντας το γλέντι με τις μελωδίες τους! Το κρασί ρέει άφθονο, και όλοι - από 5 έως 105 χρονών χορεύουν, τραγουδούν, κερνούν, γελούν, λες και δεν θα ξημερώσει αύριο! Τα γραφεία κλείνουν, οι σούβλες γυρίζουν, τα λουκάνικα και ο παστουρμάς τσικνώνουν, προετοιμάζοντας τους Λεμεσιανούς για ένα τρελό 10-ήμερο ξεφάντωμα! Γιατί ναι, για όσους «ξενόφερτους» δεν το γνωρίζουν, ο κάθε αυθεντικός Λεμεσιανός που σέβεται τον εαυτό του, διασκεδάζει επί δέκα ολόκληρες και συνεχείς μέρες και νύχτες! Η Τσικνοπέμπτη για τους Λεμεσιανούς αποτελεί την πιο ιερή γιορτή του χρόνου! Εφέτος το αποφάσισα! Θα στείλω εισηγητική επιστολή στον αγαπητό καρναβαλιστή Δήμαρχο Ανδρέα Χρίστου. Η Τσικνοπέμπτη επιβάλλεται να κηρυχθεί πάραυτα επίσημη αργία της ωραιοτάτης Λεμεσού για να τιμήσει τους απανταχού καρναβαλιστές και γλεντζέδες.

Πελλόμασκες 1993. Τσικνοπέμπτη.

Το σπίτι άνω κάτω. Παντού μάσκες, περούκες, ρούχα από περασμένες εποχές, μαντήλια, γενικώς πολυχρωμία και αταξία. Βραδιάζει. Μήτηρ και υιός μασκαρεύονται με ότι βρουν μπροστά τους. Μπαίνουν στο αυτοκίνητο. Σταματούν στο πρώτο φιλικό σπίτι. Χτυπούν το κουδούνι. Μετά από πέντε λεπτά τους αναγνωρίζουν! Χωρίς πολλή σκέψη, ντύνονται πελλόμασκες και εκείνοι! Το αυτοκίνητο έχει τέσσερις μέσα τώρα! Και οι πελλόμασκες συνεχίζουν για το επόμενο σπίτι! Ντυθείτε πελλόμασκες λοιπόν! Φορέστε ότι βρείτε, μασκαρευτείτε, τρελαθείτε, αγκαλιαστείτε, ερωτευτείτε και προπάντων ξεδώστε!

Αυγό (ketchup, αλεύρι, κτλ) – Πόλεμος!

1999. Τσικνοπέμπτη. Απόγευμα. Ανεξαρτησίας.

Εικόνα πρώτη: καρναβαλο-ερωτική. και αλεύρι(!) ανά χείρας! Και να κυνηγάς από πίσω την συμμαθήτρια που σου άρεσε (αλλά ποτέ δεν σου μίλησε), Κόσμος πολύς. Αυγά (αληθινά από κότες, όχι κέρινα), ketchup να τις τα ρίχνεις στα μαλλιά, το πρόσωπο της να αποκτά μια ακόμη πιο όμορφη (στα μάτια σου και μόνο) όψη, να μυρίζει κάπως «περίεργα» και ‘σύ να χαίρεσαι πως κατάφερες να σε κοιτάξει! Πλέοντας πλέον σε πελάγη ευτυχίας, άξαφνα σου καρφώνεται ένα αυγό στο κεφάλι και το ασπράδι κατρακυλάει στο πρόσωπο σου, χαλώ- ντας την εφηβική σου μαγεία - φαντασία!

Εικόνα δεύτερη: σουρεαλιστική. δεξί χέρι από την ελάχιστα ανοιχτή πόρτα της εισόδου. Κρατάει λάστιχο ποτίσματος. Πσσσσσσσσσσσσσς! Κατα Ιδιοκτήτης. Κλειδαμπαρωμένος στο κατάστημα του. Βγάζει έξω το - βρέχει τους επίδοξους καρνάβαλους – κανίβαλους! Πραγματικά, δεν ξέρω τι σκεφτόμασταν τότε (ή μάλλον ξέρω και το συνεχίζω)! Πάντως διασκεδάζαμε! Το έθιμο αυτό έληξε αισίως και τη θέση των αυγών - αλευριών και λοιπών φαγώσιμων πήραν τα σπρέι των νεοτέρων! Λεμεσιανός, Λεμεσός και Καρναβάλι λοιπόν! Ραντεβού την Τσικνοπέμπτη! 

Λεμεσιανός, Λεμεσός και Καρναβάλι λοιπόν! Ραντεβού την Τσικνοπέμπτη! 

* Ευχαριστούμε το Παττίχειο Δημοτικό Μουσείο - Ιστορικό Αρχείο Λεμεσού και τον κ. Δημήτρη Θεοδώρου για την ευγενική παραχώρηση των φωτογραφιών